تاریخچه آب و فاضلاب یزد

مردم یزد نیز همانند سایر کویر نشینان دور از آب، از روزگار باستان با فناوری استخراج و انتقال آب آشنا بوده اند. چرا که قنات به عنوان تبار صنعت آبرسانی از تاریخی همزاد با تاریخ پیدایش و احداث یزد برخوردار است. گذشته از قنات در بسیاری از تواریخ محلی از چاههای آب سرد که به منظور آشامیدن مردم حفاری و تجهیز شده اند سخن به میان آمده است که توسط نهادهای مردمی همه ساله ته زنی، دیواره چینی و تجهیز می شدند و بر فراز آنها ساختمانهای ویژه ای به نام چاهخانه احداث می شده است. به موازات تاریخ این چاهها، ساخت و نگهداری آب انبارها و سقاخانه ها نیز متداول بوده چنانکه هنوز آثار این ابنیه ی حیاتی را در جای جای شهرهای استان یزد می توان مشاهده کرد.با افزایش جمعیت رفته رفته مردم در حریم خانه های خود چاههایی به نام چاه چهل گز حفر کردند که اگرچه به عمق و اهمیت چاههای آب سرد نبود اما رواج بیشتری داشت و تا چند دهه پیش همچنان دایر و قابل استفاده بود. بهره برداری از چاههای چهل گز به خودی خود در فرهنگ یزد موجد حرفه ای به نام « آبکشی » شده بود که عده ای از این راه کسب روزی می کردند. با پیدایش فناوری چاههای عمیق و انرژی های جایگزین، مردم یزد نیز به فکر حفاری و استفاده از چاههای ژرف افتادند.